Hallo familie en vrienden,
Waar waren gebleven?
Ooh ja in praag. In Praag was het in eerste instantie een beetje crackie. De mensen waren lelijk en raar en oogte allemaal verpauperd. We kwamen om 23:00 uur aan dus we gingen snel naar het hostel. We konden daar voor minder dan 10 euro per nacht slapen en de accomodatie was erg goed. We zaten met vier denen op de kamer maar hier hebben we weinig van gemerkt aangezien ze vaak niet in het hostel waren. De sfeer rond het hostel was wat minder maar de volgende dag gingen we de stad in. De stad was echt super mooi! Veel oude gebouwen en monumenten. Heel indrukwekkend en gaaf. Ook omdat we in eerste instantie een beetje een verknipt beeld hadden was het nog mooier. Na twee dagen Praag wilden we naar de volgende bestemming. De planning was wenen maar we waren toch te nieuwsgierig naar Venetië dus we gingen naar Venetië. We moesten overstappen op München dus dat was onze eerste trein. We vertrokken om 19:24 vanaf Praag. We hadden een coupe voor ons alleen. Al snel werd deze vergezeld met een student uit Saudi-Arabië, Abdel ali. We raakte een beetje aan de praat en kwamen erachter dat hij in Europa was voor medicatie. Hij was tijdens het Libië conflict in zijn been geschoten en alleen in Europa was het mogelijk om deze medicatie te krijgen. Na twee uurtjes in de trein werden we verzocht om naar een andere coupe te gaan want alleen de eerste drie coupes gingen naar München en de rest bleef in wenen. Alles zat vol! We moesten één halte staan tot mensen uitstapte. In wenen stapte veel mensen uit en we konden een coupe voor ons drie krijgen. Er zat ook nog een andere man in de coupe. Zijn naam is Mounir ben ali. We raakte aan de praat en er ontstonden discussies van religie tot wat geluk inhield. Zo zaten we nog vier uur met hun te praten. De sfeer werd steeds meer relaxt en we kregen zelfs nog een sandwich en wat te drinken van Mounir. Toen we op München aankwamen maakte we nog een foto van ons vieren en hier scheiden onze wegen. Op München moesten we de trein naar Boedapest hebben. Deze maakte namelijk ook een stop in Venetië. We kwamen in de trein en de trein zat al redelijk vol. We gingen dus maar bij iemand anders zitten. Het was een man van 64 die was gepensioneerd en zijn huis in Hongarije ging bezoeken. Hij was oorspronkelijk Hongaars maar in de oorlog was hij naar Duitsland gestuurd. Geen idee waarom. Hij was na zijn pensioen met zijn vrouw naar Vancouver verhuisd maar omdat hij nog veel land in Hongarije had ging hij hier regelmatig heen. Hij vertelde vele verhalen over wat hij beleefd had. Zijn meest gebruikte zin was 'ik heb meer leven achter me dan voor me dus ik moet er maar wat van maken'. Na twee uur praten kwamen weer dezelfde verhalen op doen alsof hij het was vergeten. Dat moment was het moment om te proberen te slapen aangezien we in de nacht trein zaten. We probeerde subtiel te brengen dat we erg moe waren en wilden gaan slapen en dat begreep hij goed. De planning op de interrail app was dat we om 8:12 zouden aankomen in Venetië. We hadden wekkers gezet zodat we niet door de stop heen zouden slapen. We werden rond 7 uur wakker en we keken naar buiten en vroegen aan de man hoever het nog was tot Venetië. De man lachte en zei dat Venetië al een uur geleden was en dat we al bijna in Boedapest waren. Dat moment was even een mental breakdown. Fack Boedapest wat hebben we daar nou te zoeken. Na een half uur bezinning kwamen de positieve gedachte naar boven. We konden een dagje Boedapest checken en alles was spot goedkoop. Boodschappen waren 3 euro en we konden de hele middag eten. We hebben heerlijk aan de Donau gezeten en de stad bekeken. Boedapest was een van de mooiste tot dan toe. We hadden wel het idee we willen zo snel mogelijk naar Venetië dus we namen dezelfde dag na 19 uur de trein. Toen we in de trein zaten kwamen we 5 Belgen tegen. Ze spraken een klein beetje Vlaams maar het communiceren ging vooral in het engels. Ze waren op skate trip en gingen van Boedapest van Riga. Zij moesten op Salzburg overstappen waar wij ook moesten overstappen voor Venetië. De reis brachten we door met elkaar en wisselde vooral franse en Nederlandse muziek uit. Er werd nog wat gerapt door hun maar verder was de reis vooral chillen. Elkaar bij elke stop waarschuwen voor de rookpauze. Na de reis naar Salzburg gingen zij snel naar de overstap naar Riga maar de trein naar Venetië ging pas de volgende ochtend. Dit was weer niet gepland. Al snel vonden we andere gestranden reizigers en deze waren ook niet in de mood van wachten. We wilden graag wat eten en we gingen opzoek. Op de weg kwamen we Oostenrijkers tegen die naar de kroeg gingen en het besluit was al snel genomen. We gingen met z'n 9'en uit in Salzburg. Er waren vele kroegen en barretjes. Het was erg gezellig en de nacht was toch nog erg leuk ingevuld. In de ochtend om 7 uur konden we dan eindelijk naar Venetië. We kwamen om 13 uur aan in Venetië en de trein reis was rond uit goed. De Pokémon waren goed getraind en het was eindelijk zo VENETIË!! We gingen op zoek naar een hostel. Zonder wifi moesten we een goedkope slaapplek vinden en in Venetië is dat erg moeilijk. Na twee uur kwamen we iemand tegen die goed engels sprak en ons kon uitleggen waar een hostel was. Het hostel was al volgeboekt maar we konden nog wel te recht in een bed en breakfast. Voor bijna 40 euro per nacht konden we daar overnachten. We hadden een eigen badkamer en een goed bed. We vonden het erg duur dus we bleven daar maar één nacht en zouden dan de volgende dag naar een ander hostel opzoek gaan. Het probleem was alleen dat er geen ander hostel meer vrij was of heel erg duur. Daarom besloten we met pijn in ons hard het ontzettend mooie Venetië te verlaten en door te reizen naar Florence. We namen om 16 uur de trein naar Florence om daar verder te reizen naar een plaatsje dichtbij, fiesole. Hier was een camping dat was voorzien van een zwembad, wasmogelijkheden, gratis wifi, douches en een goedkope plaats voor 35 euro voor twee nachten voor twee personen. Het was ideaal! We moesten op Florence de bus naar San Marco nemen en daar een andere bus naar fiesole. In fiesole aangekomen dachten we dat we er waren maar er was niet echt een spoor van een camping te vinden. We moesten dus weer de lokale bevolking raadplegen. Het zou ongeveer twintig minuten lopen zijn naar de camping. Twintig minuten lopen is normaal niet zo erg maar met een tas van 12 kilogram en een helling van tussen de 5 en 16% werd het toch wel een hard task. We moesten wel anders hadden we helemaal niks. Eenmaal aangekomen op de camping waren we helemaal dood maar het geweldige uitzicht over Florence maakte alles goed. We settelde ons op ons plaatsje en maakte nog even gebruik van het wifi. Eduard had die avond nog even een blog geschreven maar doordat het wifi het even begaf was alles weg. Daarom vandaag alsnog om even aan jullie allen te laten weten hoe het gaan. We liggen nu aan het zwembad in de zon met 28 graden te chillen en dat doen we nog voor twee dagen. De volgende stop zal waarschijnlijk Milano worden maar dit kan ook zomaar anders zijn x-)
Onthoud hou het random
Daan en Eduard zijn niet verantwoordelijk voor de spel- zinsopbouwfouten in deze blog
Met vriendelijke groet,
Jullie favoriete interrailers